Wygrane z bankiem mBank to nasza specjalność. Tym razem korzystne orzeczenie udało się nam uzyskać w Warszawie, zaś wyrok stał się prawomocny, gdyż bank ostatecznie cofnął apelację złożoną w sprawie. Sąd Okręgowy w Warszawie, Wydział IV Cywilny, w składzie z przewodniczącą sędzią Magdaleną Kubczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2023 r. sprawy z powództwa Naszych Klientów przeciwko mBank SA w Warszawie o ustalenie i zapłatę, ustalił, że umowa kredytu „mPlan” z 2008 r. przez powodów z BRE Bankiem SA w Warszawie jest nieważna. Sąd zasądził od mBank SA w Warszawie łącznie na rzecz powodów kwotę 72.156,20 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 26 czerwca 2021 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 45.234,93 franków szwajcarskich z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od tej samej daty. Ponadto sąd zasądził od mBank SA w Warszawie na rzecz powodów kwotę 11.800 zł tytułem kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Wyrok został wydany w sprawie o sygnaturze IV C 2952/20 i jest prawomocny.
W odniesieniu do przesłanki charakteru kwestionowanych postanowień umownych dotyczących indeksacji oraz klauzuli walutowej (ryzyka kursowego), należy stwierdzić, że te klauzule określają główne świadczenia stron. Świadczeniem Banku jest udostępnienie określonej kwoty kredytu, natomiast świadczeniem kredytobiorcy jest zwrot tej kwoty w ratach. Ustawodawca nie precyzuje dokładnie, co należy rozumieć przez „główne świadczenia stron”, jednak w kontekście tej umowy świadczenie Banku polega na postawieniu do dyspozycji kredytobiorcy określonej kwoty w złotych.
Z kolei kredytobiorca zobowiązuje się spłacić kredyt w złotych, przy czym każda wpłata jest przeliczana według kursu waluty obcej obowiązującego w dniu płatności. Klauzule dotyczące przeliczeń walutowych ustalają główne świadczenia stron, ponieważ bez nich nie byłoby możliwe ustalenie kwoty kredytu we frankach szwajcarskich ani wysokości raty. Kredyt jest wypłacany w złotych, a następnie przeliczany na franki szwajcarskie, co wpływa na harmonogram spłat, który jest sporządzany w walucie indeksacji. Przeliczenia tych kwot Bank dokonuje według kursów ustalanych przez siebie. Klauzula indeksacyjna oraz klauzula walutowa, odnosząca się do ryzyka kursowego, stanowią integralną część umowy, ponieważ wskaźnikiem indeksacji jest waluta obca (CHF).
Postępowanie w I instancji trwało 2 lata i 7 miesięcy. W międzyczasie odbyła się tylko jedna rozprawa. Zostali przesłuchani na niej powodowie. Następnie bank złożył apelację, a akta zostały przesłane do II instancji. Do momentu rozpoznania sprawy przed sądem apelacyjnym bank cofnął apelację. Tym samym wyrok uprawomocnił się pod 4 latach i miesiącach od złożeniu pozwu w sprawie.
Kredytobiorcy z tytułu udzielonego kredytu uzyskali kwotę 305 tys. zł. Po 12 latach regularnego spłacania rat, pomimo spłaty łącznie ok. 241 tys. zł, saldo kredytu wciąż wynosiło (przy przeliczeniu go po kursie średnim NBP) 351 tys. zł. Powyższe jaskrawo przedstawia wadliwość stosowanego mechanizmu indeksacji. Zysk z wyroku dla powodów wyniósł 287 tys. zł albowiem niedopłata do kapitału wynosiła 64 tys. zł.
Sprawę prowadził adw. Paweł Borowski
