Kancelaria Frankowicze – adwokat Paweł Borowski

Wygraliśmy już z każdym bankiem w Polsce i uzyskaliśmy korzystny wyrok w sądach w każdym mieście w Polsce. Obecnie na naszym koncie mamy około 1800 korzystnych wyroków dla naszych Klientów w sporach z bankami. Jesteśmy pod tym względem liderem wśród kancelarii adwokackich w Polsce. 

W ostatnim czasie docierają do nas bardzo dobre wieści dotyczące spraw Naszych Klientów! Część banków, wobec przeważający przegranych w obu instancjach, zaczyna rezygnować z wnoszenia apelacji od wyroku Sadów I instancji. Dnia 27 lutego 2025 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu, I Wydział Cywilny, w składzie SSO Izabela Korpik, wydał wyrok w sprawie z powództwa Naszych Klientów przeciwko Powszechnej Kasie Oszczędności Bank Polski S.A. w Warszawie. Postępowanie trwało rok i siedem miesięcy i toczyło się pod sygn. akt I C 1626/23.

          Sąd ustalił, że nie istnieje stosunek prawny wynikający z umowy kredytu „Własny Kąt hipoteczny” zawartej w lutym 2005 r., ponieważ umowa ta jest nieważna w całości. Zasądzono od PKO BP na rzecz powodów łącznie 320.528,09 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 8 września 2023 r. do dnia zapłaty. Dodatkowo bank został obciążony kosztami procesu w całości i zobowiązany do zapłaty 11.834 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

          Bank w odpowiedzi na pozew kwestionował roszczenie zarówno co do zasady, jak i wysokości. Twierdził, że kredyt został prawidłowo określony w CHF, a waluta obca nie stanowiła miernika waloryzacji, lecz wyrażała wartość zobowiązania pieniężnego. Utrzymywał, że powodowie byli świadomi ryzyka kursowego i mogli spłacać kredyt bezpośrednio w walucie obcej. Bank podnosił również, że kursy walut stosowane przy wypłacie i spłacie kredytu były rynkowe i negocjowalne, a sama umowa pozostaje ważna w całości.

          Sąd nie podzielił tej argumentacji. Wskazał, że powodowie przystąpili do umowy o treści jednostronnie narzuconej przez bank i nie mieli realnego wpływu na kształt poszczególnych postanowień. Umowa została oparta na wzorcu, a konsumenci mogli jedynie ją podpisać lub z niej zrezygnować. Sąd podkreślił, że postanowienia nie były uzgodnione indywidualnie w rozumieniu art. 385¹ k.c. – nawet jeśli kredytobiorcy znali ich treść, nie zostały one wynegocjowane.

Kredytobiorcy z tytułu udzielonego kredytu uzyskali kwotę 251 tys. zł. Nadpłata kapitału kredytu wyniosła 69 tys. zł. Pomimo to kwota pozostała do spłaty (wg przeliczeń banku) wniosła 285 tys. zł. Powyższe jaskrawo przedstawia wadliwość stosowanego mechanizmu indeksacji. Uwzględnienie powództwa oznacza, że kredytobiorcy będą musieli rozliczyć się z bankiem wyłącznie w zakresie udzielonego im kapitału, zatem zysk z wyroku wyniósł 354 tys. zł dla kredytobiorców.

Sprawę prowadził adw. Paweł Borowski