To kolejny wyrok w sprawie przeciwko Santander Bank Polska (dawny Kredyt Bank), który uprawomocnia się po I instancji. Sąd Okręgowy w Warszawie, XXVIII Wydział Cywilny, w składzie z SSO Piotra Bednarczyka, po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2025r. sprawy z powództwa Naszych Klientów przeciwko Santander Bank Polska S.A. w Warszawie, stwierdził nieważność umowy kredytu mieszkaniowego EKSTRALOKUM z 2008 r.
Jednocześnie sąd umorzył postępowanie w zakresie żądania głównego dotyczącego zapłaty kwoty 131.313,06 zł wraz z odsetkami. Na rzecz powodów zasądzono od banku kwotę 42 895,27 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 16 maja 2024 r. do dnia zapłaty. Ponadto bank został zobowiązany do zwrotu kosztów procesu w łącznej wysokości 11 834 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia w tej części do dnia zapłaty. Wyrok w sprawie o sygn. akt XXVIII C 17782/21jest prawomocny, albowiem w postępowaniu nie została złożona apelacja.
Powodowie domagali się ustalenia nieważności zawartej umowy kredytu hipotecznego oraz zasądzenia kwoty 174 208,33 zł wraz z odsetkami ustawowymi i kosztami procesu. W pozwie wskazano, że umowa zawierała abuzywne klauzule przeliczeniowe, które po ich wyeliminowaniu powodują, że umowa nie może dalej wiązać stron. Na wypadek nieuwzględnienia żądania głównego zgłoszono roszczenie ewentualne.
Pozwany bank wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów postępowania na swoją rzecz. Podniósł, że kredytobiorcy, decydując się na kredyt powiązany z kursem franka szwajcarskiego, byli świadomi ryzyka kursowego. Wskazał, że stosowanie tabel kursowych było powszechną praktyką, a postanowienia umowne były zgodne z prawem, dobrymi obyczajami i nie naruszały interesów konsumentów. Podniósł także zarzut potrącenia.
W toku postępowania, pismem z dnia 13 lutego 2025 r., powodowie częściowo cofnęli pozew.
Sąd ustalił, że strony zawarły umowę kredytu na podstawie wzorca przygotowanego przez bank, którego częścią był regulamin doręczony przy zawarciu umowy. Umowa zawierała klauzule przeliczeniowe, przewidujące przeliczenie kwoty kredytu na CHF i ponowne przeliczenie na PLN według tabeli kursów banku, przy czym stosowano odrębnie kurs kupna i kurs sprzedaży. Ani w umowie, ani w regulaminie nie określono zasad ustalania kursów walut stosowanych przez bank.
Postępowanie w sprawie trwało 3 lata i 5 miesięcy. Odbyła się tylko jedna rozprawa, na której Sąd przesłuchał powodów. Sąd odroczył ogłoszenie wyroku o ok. 2 tygodnie.
Powodowie z tytułu udzielonego kredytu uzyskali kwotę 185 tys. zł. Po 13 latach regularnego spłacania rat zgodnie z harmonogramem i spłaty 178 tys. zł, do spłaty pozostała, wg banku, kwota 266 tys. zł. Powodom do spłaty kwoty kapitału kredytu brakowało, na dzień wniesienia powództwa ok. 1500 zł. Ustalenie nieważności kredytu hipotecznego przez sąd sprawiło, że Klienci nie będą musieli w przyszłości spłacać nadal rat kredytu. Tym samym zysk z wyroku wyniósł dla kredytobiorców kwotę ok. 265 tys. zł.
Sprawę prowadził adw. Paweł Borowski
