Kancelaria Frankowicze – adwokat Paweł Borowski

Prowadzimy sprawy o unieważnienie umów kredytów frankowych na terenie całego kraju. Jesteśmy ściśle wyspecjalizowaną kancelarią dla frankowiczów. Wygraliśmy już ponad 400 spraw frankowych z bankami. 

Po raz kolejny jesteśmy świadkami ekspresowo zakończonej sprawy i to w mieście, w którym odnotowujemy nasz pierwszy wyrok. Pomimo faktu, iż w Koszalinie udało się nam uzyskać dopiero pierwsze orzeczenie to jest ono zwycięskie i bardzo korzystne dla naszych Klientów. Tak jak wskazywaliśmy Nasza Kancelaria prowadzi sprawy z sukcesem w całej Polsce, a odległość siedziby Kancelarii od Sądu nie jest dla nas żadną przeszkodą. 

Sąd Okręgowy w Koszalinie w składzie SSO Iwony Dziurko w dniu 15 czerwca 2022 r. ustalił nieważność umowy o kredyt hipoteczny z 2008 roku i zasądził od pozwanej na rzecz powodów solidarnie kwotę̨ 49.905,78 zł oraz 62.958,16 CHF tytułem zwrotu nienależnie uiszczonych rat kapitałowo-odsetkowych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. Jednocześnie Sąd zasądził od strony pozwanej na rzecz powodów koszty procesu w kwocie 10.112 zł. Klienci Kancelarii uczestniczyli w sporze sądowym przeciwko Bankowi Millennium, a postępowanie w I instancji trwało zaledwie 1 rok i 2 miesiące. Wyrok w sprawie o sygn. I C 280/21 jest nieprawomocny.

Sąd wskazał, iż postanowienia umowy nie były indywidualnie negocjowane z powodami i zawierały one abuzywne klauzule, które skutkowały ustaleniem umowy nieważną. W ocenie Sądu nie stanowi indywidualnego uzgodnienia możliwość wyboru jednej z kilku opcji przedstawionych kontrahentowi, gdyż w takim przypadku ma on co prawda możliwość wyboru jednego z postanowień, jednakże w dalszym ciągu nie ma żadnego wpływu na treść tego, które wybierze. Istotna dla przyjęcia, że dane postanowienia były uzgodnione indywidualnie, jest więc tylko sytuacja, w której konsument rzeczywiście brał udział w jego powstaniu. Sama możliwość negocjacji nie odpowiada treści art. 3851 § 3 k.c. 

W kontekście powyższego, zdaniem Sądu fakt, że powodowie mogli wnioskować o zawarcie aneksu, na mocy którego mogliby uzyskać możliwość spłaty bezpośrednio w walucie kredytu nie znaczy, że postanowienia umowy były z nimi indywidualnie negocjowane.

Postępowanie w I instancji trwało niewiele ponad rok. W międzyczasie odbyła się tylko jedna rozprawa, podczas której doszło do przesłuchania powodów oraz zeznań świadka. Pozostali wnioskowani świadkowie nie zostali dopuszczeni przez Sąd z uwagi na nieprzydatność ich zeznań do sprawy. Sąd oddalił również wniosek w zakresie opinii biegłego. Powyższe rozwiązania rzutowały na szybkość postępowania, gdyż nierzadko samo przygotowanie opinii przez biegłego może być bardzo czasochłonne. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego sąd zamknął rozprawę, odraczając termin ogłoszenia wyroku.

Powodowie z tytułu udzielonego kredytu uzyskali kwotę 450 tys. zł. Po 13 latach regularnego spłacania rat, pomimo spłaty łącznie ok. 310 tys. zł, saldo kredytu wciąż wynosiło (przy przeliczeniu go po kursie średnim NBP) 583 tys. zł. Powyższe jaskrawo przedstawia wadliwość stosowanego mechanizmu indeksacji. Uwzględnienie powództwa oznacza, że powodowie będą musieli rozliczyć się z bankiem wyłącznie w zakresie udzielonego kapitału (na chwilę wytoczenia powództwa do spłaty kapitału brakowało 138 tys. zł), zatem zysk z wyroku wyniósł 445 tys. zł dla kredytobiorców.

Sprawę prowadził adw. Paweł Borowski