W wyroku orzekającym rozwód sąd musi rozstrzygnąć o tym w jakiej wysokości każdy z rodziców jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka, czyli zobowiązany jest orzec o obowiązku alimentacyjnym. Rodzic z którym dziecko stale nie przebywa zostaje wówczas zobowiązany do przekazywania na rzecz małoletniego określonej sumy pieniężnej, niestety nie rzadkie są sytuacje, gdy wraz z rozwodem rodzic nie odczuwa już potrzeby bycia rodzicem i nie tylko przestaje się z dzieckiem kontaktować, lecz również nie przekazuje środków koniecznych do jego utrzymania, uchylając się od płacenia alimentów.

W takiej sytuacji drugi rodzic nie pozostaje jednak bezradny, gdyż może skorzystać ze środków zagwarantowanych prawem, aby zmusić byłego małżonka do alimentacji.

W celu wyegzekwowania świadczenia alimentacyjnego w pierwszej kolejności należy złożyć wniosek o wszczęcie egzekucji do komornika. W przypadku alimentów wniosek można zgłosić również do komornika sądu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania wierzyciela. Jeżeli zaś dłużnik odbywa karę pozbawienia wolności, wierzyciel, czyli uprawniony do alimentów, może złożyć tytuł wykonawczy bezpośrednio dyrektorowi zakładu karnego, który obowiązany jest wypłacać wierzycielowi należności za pracę dłużnika lub jego pieniądze znajdujące się w depozycie zakładu karnego.

Z uwagi iż świadczenie alimentacyjne jest świadczeniem szczególnym, podlegającym większej ochronie, tytułowi egzekucyjnemu, czyli np. wyrokowi zasądzającemu alimenty, sąd nadaje klauzulę wykonalności z urzędu, co oznacza, że orzeczenie zasądzajace alimenty staje się natychmiast wykonalne, jeszcze przed upływem czasu koniecznego do jego uprawomocnienia się i niezależnie od tego czy orzeczenie to zostało zaskarżone.

Egzekucja świadczenia alimentacyjnego może więc zostać wszczęta praktycznie natychmiast po wydaniu przez sąd orzeczenia w tym zakresie. Komornik obowiązany jest z urzędu przeprowadzić dochodzenie w celu ustalenia zarobków i stanu majątkowego dłużnika oraz jego miejsca zamieszkania. Jeżeli środki te okażą się bezskuteczne, komornik może zwrócić się do organów Policji które przeprowadzą na jego wniosek czynności w celu ustalenia miejsca zamieszkania i miejsca pracy dłużnika. Ponadto, w razie powstania zaległości za okres dłuższy niż 6 miesięcy komornik z urzędu składa wniosek do Krajowego Rejestru Sądowego o wpis dłużnika do rejestru dłużników niewypłacalnych.

Podobne wpisy:

Jakiej wysokości alimenty mogę uzyskać- czyli ile na dziecko po rozwodzie?

O co pyta sąd na rozprawie o alimenty

Jak zostało powyżej wskazane, egzekucja świadczeń alimentacyjnych odbywa się na szczególnych zasadach, co wynika z charakteru i celu tego świadczenia, dlatego wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego do alimentacji podlegają egzekucji na zaspokojenie alimentów w pełnej wysokości. Jeżeli zaś dłużnik zatrudniony jest u osoby bliskiej, osoba ta w razie zajęcia wynagrodzenia za pracę w poszukiwaniu świadczeń alimentacyjnych nie może zasłaniać się zarzutem, że wypłaciła dłużnikowi wynagrodzenie z góry, ani zarzutami, że dłużnik pracuje bez wynagrodzenia lub za wynagrodzeniem niższym od przeciętnego, albo że przysługuje jej wierzytelność do dłużnika nadająca się do potrącenia z jego roszczenia o wynagrodzenie.

Jeżeli egzekucja świadczeń alimentacyjnych nie dała pozytywnego wyniku na skutek złośliwego uchylania się przez dłużnika od wykonania obowiązku alimentacyjnego, komornik ma obowiązek zawiadomić o tym wierzyciela oraz pouczyć go, że przysługuje mu prawo skierowania wniosku do prokuratora o pociągnięcie dłużnika do odpowiedzialności karnej za uchylanie się od alimentów. Ściganie wskazanego przestępstwa może nastąpić ponadto również na wniosek organu pomocy społecznej lub organu podejmującego działania wobec dłużnika alimentacyjnego.

Zgodnie zaś z przepisami Kodeksu karnego, kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Sprawca nie podlega jednakże karze, jeśli nie później niż przed upływem 30 dni od dnia pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego uiścił w całości zaległe alimenty.

Jeżeli jednak sprawca przestępstwa niealimentacji naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, wówczas podlega on grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2, sąd z kolei odstępuje od wymierzenia kary takiej osobie, jeżeli nie później niż przed upływem 30 dni od dnia pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego sprawca przestępstwa uiścił w całości zaległe alimenty, chyba że wina i społeczna szkodliwość czynu przemawiają przeciwko odstąpieniu od wymierzenia kary. Groźba sankcji karnej może więc zmotywować dłużnika alimentacyjnego do uregulowania należnych świadczeń.

Jak zmusić byłego męża do płacenia alimentów na dziecko?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.